Instalacje sprzężonego powietrza, zarówno jak i innych gazów technicznych, są podstawowymi narzędziami wykorzystywanymi w pracach w wielu różnych gałęziach gospodarki. Instalacje wykorzystujące gazy techniczne i zbiorniki ciśnieniowe stosuje się powszechnie w garażach oraz warsztatach samochodowych do wykonywania szeregu napraw. Instalacje sprzężonych gazów technicznych można także znaleźć przy pracy malarza czy dentysty. We wszystkich tych przypadkach sprzężony gaz odgrywa bardzo ważną rolę. Urządzenia ciśnieniowe są jednak skomplikowanymi urządzeniami, podlegającymi sporej ilości regulacji. Zanim zainwestuje się w zbiornik ciśnieniowy potrzebny do pracy dobrze najpierw zapoznać się ze wszystkimi wymaganiami związanymi z tym urządzeniem.

Jak określić pojemność oraz ciśnienie zbiornika?

W zależności od tego do jakiej pracy będzie stosowana instalacja sprężonego gazu technicznego należy określić to jakiej pojemności będzie sam zbiornik i pod jakim ciśnieniem będzie działał.

W przypadku pojemności istnieje prosty sposób na obliczenie tego, ile gazu powinien pomieścić zbiornik przy pracy. Dla większości zbiorników jest to 1/3 wydajności podłączonej do nich sprężarki. Oznacza to, że jeżeli sprężarka podłączona do instalacji ma maksymalną wydajność 600 l/min zbiornik powinien być w stanie pomieścić 200 l gazu technicznego.

Ciśnienie pracy zbiornika również zależne jest od sprężarki podłączonej do instalacji. Zbiornik gazu technicznego powinien pracować pod ciśnieniem większym o 1 bar od maksymalnego ciśnienia sprężarki. Dlatego np.  w wypadku, gdy sprężarka podłączona do zbiornika posiada maksymalne ciśnienie 15 bar sam zbiornik powinien pracować pod ciśnieniem 16 barów.

Jakiej kontroli podlegają zbiorniki ciśnieniowe?

Zbiorniki ciśnieniowe w Polsce zaliczane są do urządzeń podlegających dozorowi technicznemu. Oznacza to, że do ich konserwacji oraz naprawy należy posiadać odpowiednie uprawnienia, które nabyć można kończąc kurs i zdając odpowiedni egzamin. Składa się on z części teoretycznej oraz praktycznej. W trakcie egzaminu kursanci najpierw piszą test pisemny, mający na celu sprawdzić ich wiedzę dotyczącą budowy instalacji sprężonych gazów technicznych oraz BHP pracy ze zbiornikami ciśnieniowymi. W części praktycznej muszą oni poprawnie wykonać przed komisją UDT czynności związane z pracą konserwatora zbiorników ciśnieniowych, takie jak wymiana i napełnienie butli czy czyszczenie sprężarki. Zdobycie pozytywnego wyniku z obu części egzaminu zapewnia uprawnienia potrzebne do pracy jako konserwator instalacji sprężonego powietrza.

Dodatkowo z racji na to, że niewłaściwe użycie lub brak odpowiedniej konserwacji instalacji sprężonego gazu technicznego powoduje poważne oraz realne zagrożenie dla zdrowia i życia zbiorniki ciśnieniowe podlegają jeszcze dodatkowemu szczeblowi kontroli. Zanim instalacja gazu sprężonego zostanie oddana do użytku musi ona najpierw zostać dopuszczona do użytku przez Urząd Dozoru Technicznego. Przede wszystkim musi on spełniać odpowiednie proporcje ciśnienia do pojemności zbiornika. Przy dopuszczaniu sprzętu do użytku wykorzystuje się formułę matematyczną:

PD x V > 800 bar x dm3

Gdzie V to pojemność zbiornika w dm3 (litrach) a PD to dopuszczalne nadciśnienie uwzględnione przez producenta. Jeśli te wartości się zgadzają, instalacja powinna zostać dopuszczona do użytku.